2e jaar, beoordeling 1e periode.

Toch weer spannend, zo'n eerste beoordeling van het jaar.
Nieuwe docenten, toch wel totaal ander soort opdracht. Afwachten wat ze zeggen.
Uiteindelijk moesten we voor deze dag dus hebben van de machtige vrouw (Elizabeth Bathory);
- een beeldverhaal, van minimaal 10 beelden
- een alternatieve uitgave
- een portret (minimaal A2)
- een onderzoeksdocument van de uitgeef industrie.

Aan het einde van de dag, rond een uur of half 4 was ik dan uiteindelijk aan de beurt. Ik had bij andere al kunnen zien hoe de beoordeling er ongeveer aan toe ging en had een selectie gemaakt voor wat ik wilde laten zien en hoe.
Mijn leraren vonden wel dat ik heel hard werkte, echt serieus met mijn werk bezig was en goed vast hield aan mijn plan en mijn ding.
Helaas vonden ze dat mijn beeldverhaal en mijn alternatieve uitgave deels wel, maar deels ook niet zo gelukt waren. En ja, dat ligt aan het feit dat ik het nog steeds lastig vind om te bepalen wanneer een beeld echt goed genoeg is en wanneer eigenlijk nog niet. Natuurlijk zie ik zelf wel als een beeld gewoon echt niet goed is, maar  ik vind het vooral lastig om te zien wanneer het beeld het nog net niet helemaal is. Er zit vaak wel wat in, maar toch is er nog iets dat hem nog niet zo goed maakt als dat ie hoort te zijn.
Mijn portret vonden ze wel goed geworden, hierin had ik een goede keuze gemaakt. De oorspronkelijke foto's hadden alleen een wat blauwere tint, en in het eindresultaat had ik hem wat neutraler. Ze vonden met blauw toch spannender.
Al met al moest ik vooral aan mijn verbeeldingsvermogen hard werken. Ik moet veel kijken, veel zien, veel rondzoeken, uitproberen en praten.
Gelukkig wel een voldoende, maar helaas niet zoals ik gehoopt had.

kennis: 6

techniek: 6

proces: 7

product: 6

presentatie: 6

gemiddeld een 6,2.

Nieuw begin

Ondertussen zijn we al weer bijna twee weken bezig. Een nieuw begin, maar ik vind het nu al ontzettend leuk.
Lastig, maar wel leuk.
Ons gebied van deze periode is de uitgeef industrie. Daarbinnen hebben we als onderwerp 'machtige bitches'.
We kregen een lijst met vrouwen die hun macht misbruikt hebben, daaruit moesten we iemand kiezen om daar uiteindelijk een beeldverhaal, een portret, een alternatieve uitgave van maken. Daarnaast moeten we onderzoek doen naar de uitgeef industrie. Ik met mijn groepje dan hoe een prentenboek bedacht wordt en tot stand komt.
Al met al een hele leuke opdracht. Ik heb gekozen voor Elizabeth Bathory; bekendste vrouwelijke seriemoordenaar. Uit verveling martelde ze al mensen, en toen ze geloofde dat 'bloed de eeuwige jeugd is', liet ze jonge meisjes (maagden) ontvoeren en baadde en dronk ze van het bloed. Daarbij martelde ze hen ook. Meer dan 650 meisjes zijn omgekomen.
Luguber verhaal, maar heel interessant waar je veel mee kan. Eigenlijk bijna teveel. Ik vind het dan ook best lastig om te kiezen wat ik wil of te beslissen waar ik moet beginnen. Ik moet maar even alles voor mezelf op een rijtje zetten, even flink schrijven dat ik voor mezelf weer een overzicht krijg en dan gewoon alles stap voor stap aan pakken. Niet teveel van alles een klein beetje, want daar kom ik niet goed mee verder.
Even op een andere manier aanpakken, dan komt het vast goed.

Beoordeling periode 4

Na een hele periode was het dan zover. De laatste 3 a vier weken nog hard gewerkt, en vrijwel iedere dag naar school, vaak van half 10 tot 5. Pittig, maar het was nodig om iets te bereiken waar we uiteindelijk wel tevreden over waren.
Omdat één docent niet op de beoordelingsdag kon beoordeling, wilde ze ons in de week ervoor beoordeling. Zij bekeek vooral ons werk van voor we echt voor de publicatie gingen werken.
Gelukkig ging het bij mij wel oke. Ze vond dat mijn analitisch vermogen verbeterd was, en eigenlijk samen groeide met mijn beelden vermogen, waar ik in deze periode wel steun aan had. Ik wist waar ik mee bezig was en kon heldere stappen aangeven. Als tip wilde ze meegegeven dat ik toch nog minder voorzichtig moest zijn, meer lef hebben. Maar ik was al blij dat ze zag dat mijn beeldend en analytisch vermogen verbeterd was.
Op de 'echte' beoordelings dag werden we beoordeeld door de overige docenten. Als eerst wilde we onze alternatieve presentatie laten zien. Omdat dat de basis was voor de identiteit. Helaas was het toch niet helemaal goed gegaan. Mijn filmpje was zo en zo langer dan die van de andere, waardoor de andere filmpjes herhaald moesten worden, maar met het opslaan is er een stuk afgesneden, waardoor eigenlijk alleen het verloop in de natuur te zien was en niet die van de stad, en de hele ontwikkeling in het filmpje verdwenen was. Ik heb dat nog wel aangegeven, dus ze waren blij dat ik het erbij had gezegd, anders vonden ze het te eentonig. Jammer dat ik hem dus niet goed heb kunnen laten zien. Ze vonden over de presentatie zelf wel dat ie wat droog, wat simpel was. Maar, we hebben eruit gehaald wat eruit te halen viel in de korte tijd.
Toen was de publicatie aan de beurt. Zo en zo waren ze wel verrast over wat eruit was gekomen. Ze hadden verwacht dat er veel letterlijke beelden in zouden zitten, maar dat veel hen heel mee. Helaas schoten we daar af en toe in door waardoor de beelden soms ook weer te vrijblijvend waren. Ik had voornamelijk concretere beelden, en de andere twee meer abstractere, waardoor er dus in verhouding meer abstractere beelden in zaten en af en toe het idee/concept weg viel en niet altijd even goed ons doel zichtbaar was. Ons idee schemerde wel, maar was helaas nog niet helder. Soms waren mijn beelden ook nog niet sterk genoeg om echt te laten zien wat ze moesten laten zien. Ja, dat waren de beelden waarbij ik dan wel weer wat meer moeite had met het kritisch bekijken van mijn werk. Ook de typografie waren ze niet altijd even enthousiast over. Ik moet ook zeggen, ik vond het typorgafische gedeelte ontzettend moeilijk. En we waren alledrie illustratoren, dus we hadden ook niet echt een grafische.
Uiteindelijk was alles bij mij wel goed genoeg en heb ik voor deze periode ook voldoende gehaald!
2D:  7
Serieel beeld: 7
Beeld en concept: 6
illustratie: 6

publicatie en alternatieve presentatie

Het moment van samen werken was aangebroken. We wisten een gezamenlijk onderwerp, identiteit, waarbinnen we alle drie onze eigen invulling hadden, ik imponerend.
We werkte nog steeds voor ons zelf, waardoor onze beelden dus nog niet zo goed met elkaar samen kwamen.
We hebben toen gezamenlijk onderwerpen afgesproken, waarbij we vanuit onze rollen beelden konden maken. In eerste instantie nog met een algemeen begrip, poppetje/lichaam, waarbij ik dus opzoek ging naar het imponerende aspect, waardoor ik uitkwam bij de hand. Die heb ik met verschillende technieken gemaakt, ook met als doel om het beeld zelf imponerend te laten lijken.
Om gerichter met ons onderwerp bezig te zijn, hebben we ons onderwerp nader bekeken. Waar dachten we aan als we aan identiteit dachten. Welke elementen vielen daar allemaal in?
Al gauw kwamen bij drie metaforen, de bomen, dier en de mens. De bomen staan voor omgeving, het dier voor instinct en de mens voor verstand/de reden. Drie ingrediënten waaruit een identiteit bestaat. We wilde ons echter ook vooral gaan richten op de ontwikkeling van de identiteit. En ook dit konden we onderverdelen in perioden, in 9 om precies te zijn. Van bevruchting t/m bejaard.
Ons idee was om als publicatie een boek te maken, maar niet zozeer een doorsnee, gedrukt boek, maar eerder een kunstenaarsboek, met originele beelden erin. Dat we onze originele beelden erin wilde gebruiken, had vooral te maken met het verloop in het boek. We wilden ook een ontwikkeling hebben in het formaat van het papier, de dikte/zwaarte en in de kleuren. Van klein naar groot, van zwart, blauw,rood,geel naar wit en van dun/licht naar dik/zwaar. Eerst wilde we ook in de vorm een ontwikkeling hebben, van rond (ontstaan --> alle mogelijke richtingen nog op kunnen) naar rechthoekig (einde van leven--> zo goed als volledig gevormd, ingekaderd). Maar dit hebben we toch achterwegen gelaten, omdat het te druk en te rommeliger werd.
Als cover wilde we eigenlijk een soort eicel maken. Helaas werkte dat niet goed, omdat we dan een diameter van zo'n 65 a 70 cm moesten hebben, en we ook qua tijd en techniek niet zouden kunnen halen om zo'n groot werk te maken, zeker toen we hoorde dat we alle drie een individuele cover moesten maken. Uiteindelijk is de cover steeds platter en kleiner geworden en waren we er toen eigenlijk het meest tevreden over. Jammer dat we in de niet bruikbare ideeën zoveel tijd hadden gestoken, maar we hadden die ideeën wel nodig om tot de cover te komen waar we uiteindelijk tevreden over waren. We hadden eerst ook het idee om een huidstructuur met huidskleur te gebruiken, maar uiteindelijk hebben we gekozen voor meer een eicelstructuur, met de kleur geel, wat naar ons idee het meest overeen kwam met die van een eicel en de kleur geel staat voor identiteit. We hebben voor een platte ondergrond gekozen, bekleed met de eicelstructuur van fiberfil. Daaroverheen nog een laag fiberfil die als een doeken over de inhoud van het boek zou vallen, en mee bladerde als eerste pagina/voorkant. We hebben alles gebonden met twee ringen.
En dan moest er nog een alternatieve presentatie komen. We hadden al lang in ons hoofd om drie schermen te projecteren. We hadden zowel drie metaforen als drie rollen, dus met beide zouden we wat kunnen. Van ontwikkeling naar definitie van identiteit zijn we uiteindelijk uitgekomen bij de basis ingrediënten van identiteit, iets waar we mee zijn begonnen, namelijk de drie metaforen; bomen, dier en mens. In de publicatie hebben we daar niet strict aan vastgehouden, daar hadden we het meer gericht op de ontwikkeling/ontstaan van de identiteit, dus we vonden het wel een mooi gegeven om dat dan toch nog terug te laten komen in de alternatieve presentatie. We hebben de drie metaforen verdeeld over ons drieën, zodat iedereen één metafoor had. Mede ook om tijdgebrek, maar ook mede om verschillende invalshoeken te krijgen. Ik had omgeving. in mijn filmpje was wel een verloop aanwezig. Van natuur (de basis eigenschappen) naar meer de stad (gericht geleerd/verstand). Onze drie filmpjes zouden dan naast elkaar worden geprojecteerd.

 

Van losse vakken naar twee projecten

Een hele nieuwe periode. Van deze periode wisten we eigenlijk alleen zeker dat Berlijn ons begin punt Berlijn zou zijn en dat we in groepjes moesten werken.
In totaal zouden 4 docenten ons gezamenlijk begeleiden.
Hoewel uiteindelijk alles gezamenlijk zou worden, begonnen we individueel, wat ook gold voor de docenten.
Vanuit wat we in Berlijn hadden gedaan/meegemaakt, moesten we schrijven en een onderwerp afleiden. Bij mij kwam eruit dat alles heel groot en overweldigend was, imponerend.
We kregen in eerste instantie nog per docent wat opdrachten, waarin we onderzoek moesten doen, of die ons verder zou kunnen helpen met ons onderzoek.
Voor wat eerst 'serieel beeld' te noemen was, kregen we bijv. de opdracht om met typografie en licht beelden te maken, een performance en een schetsen marathon te maken, wat allemaal met ons onderwerp te maken had.
Bij 'beeld en concept' hebben we vooral moeten schrijven, op een mijmerende manier. Bij 2D hebben we onder andere begrippen uit teksten verbeelden, in kleur, vorm enz.
En bij illustratie waren we in eerste instantie vooral bezig met uitsneden maken uit collages en onderzoek doen naar wat publicaties en covers zijn.
Naarmate we verder kwamen moesten we onze onderwerpen bij elkaar brengen. We waren tot nu toe vooral individueel bezig geweest, maar uiteindelijk moest er natuurlijk wat gezamenlijks uit komen.
Bij ons groepje kwam er identiteit uit. Hierbij konden we echter nog wel onze eigen onderwerpen gebruiken. Maar in plaats van onderwerp, konden we het omzetten naar een rol. Mijn rol zou dan dus zijn om opzoek te gaan naar het imponerende bij een identiteit. Mijn groepsgenoten hadden als rol, opzoek naar het bekende en de ander opzoek naar het onbekende.
Nu moesten we echt gaan samenwerken en gezamenlijk gaan bespreken wat onze publicatie en onze presentatie zou worden. Ook de lessen van de docenten veranderden van verschillende lessen naar doorlopende lessen.
Nu was het tijd om het onderzoeken wat losser te laten en ook echt naar beeld en resultaten te werken.

Beoordeling Illustratie periode 3

Ik denk dat ik de beoordeling voor Illustratie toch wel het spannends vond. Ik had veel werk gemaakt, en tijdens de lessen was de lerares ook zeker wel tevrede over wat ik allemaal maakte en hoe ik te werk ging enz. Maar dit was de eerste keer dat we door haar beoordeeld werden, plus dat het toch een beoordeling voor ons vakgebied was.
Gelukkig was ze bij de beoordeling ook nog steeds positief. Ze vond dat ik een goed proces had, en elke keer weer met nieuwe problemen kwam, die we konden bespreken. Ook vond ze het goed dat ik steeds uit bleef proberen, tot ik het geen had waar ik iets mee kon. Al met al, dus een goede beoordeling

Cijfer: 8

Beoordeling 2D periode 3

Deze keer kwam ik al met een beter gevoel bij de beoordeling van 2D dan vorige periode. Tijdens de lessen had ik het gevoel dat ik steeds stapje voor stapje, beter begreep wat ik moest doen en hoe ik moest kijken.
Ze vond ook zeker dat ik vooruit was gegaan. Ze vond nog wel dat ik een wat trage opstart had, alsof iets mij tegenhield, blokkeerde. Waarschijnlijk controle en voorzichtigheid. En ja, daar heb ik nog wel eens last van. Verder zag ze zeker wel dingen waar ik iets mee zou kunnen. Ze zag ook verder wel stappen die gemaakt had. Ze was dus tevrede, en daarom ook een voldoende. Alsnog hetzelfde als de vorige periode, maar wel op een veel positievere manier.

Cijfer: 6

Beoordeling Beeld en Concept periode 3

Weer even iets anders voor Beeld en concept. Hiervoor moesten we echt in een groepje werken, en uiteindelijk een presentatie en publicatie hebben. Na wat traag te zijn gestart, hebben we uiteindelijk een heel plan kunnen ontwikkelen. Het idee was dus om een gif in de wereld te brengen, zodat de mensheid een gezamelijke vijand zou hebben, en deze hen samen zou brengen, voor saamhorigheid zou zorgen. Dat was ons doel. We hebben goed de taken kunnen verdelen en alle eigenlijk al het beeldmateriaal wat we nodig hadden Helaas liep het op het laatste moment een beetje fout af met de presentatie, de documentaire. Iets wat waarschijnlijk in een goede dag af had kunnen zijn, qua beelden, heeft nu zo'n 2 a 3 dagen geduurd door problemen met de programma's. Op de dag van de beoordeling hebben we dus nog flink zitten stressen om de puntjes op de i te zetten Jammer, want zo konden we niet goed meer kritisch kijken op wat we hadden en nog wat mankementen konden we niet meer verhelpen. Bij de publicatie ging het gelukkig iets beter. Hiervoor wilde we blauwe hoofden gebruiken, met mondkapjes, waarop dan de tekst kwam te staan. Ik zou de tekst op de mondkapjes verzorgen. We hadden mooie, bruikbare mondkapjes weten te strikken, en ik had van dat transferpapier om de tekst op stof te strijken. Alleen waren de mondkapjes niet van stof, maar een soort papier. En daarop de tekst strijken was dus niet zo'n succes. Toen heb ik een aantal dingen uitgeprobeerd en uiteindelijk kwam eruit dat op katoen gewoon het mooist was. Ik heb toen mondkapjes van wit katoen gemaakt en daarop de tekst gestreken, wat er gelukkig best goed uitzag. Ook de hoofden waren goed gelukt, dus gelukkig was de publicatie wel op tijd af.
De beoordeling ging helaas iets minder. we hadden niet echt een idee hoe het zou verlopen, en het liep dus allemaal wat stug. We presenteerde in de AV ruimte, op groot scherm en daar waren opeens alle beelden van de documenteren niet erg scherp en kwamen eigenlijk de mankementjes extra naar voren. De leraar vond ook dat ie dat merkte, en dat we dus niet kritisch genoeg naar de beelden hebben gekeken. Ook vond hij dat ons doel, de saamhorigheid niet echt naar voren kwam. Daar had hij ook gelijk in. De publicatie vond hij wel oke, maar daar hadden we ook net wat meer uit kunnen halen. Al met al, wel een voldoende.

Cijfer
Gezamelijk: 6
Individueel: 7

*beelden volgen nog*

Beoordeling Serieel Beeld periode 3

En dan was het al weer tijd voor de derde beoordeling van het jaar voor serieel beeld. Over deze beoordelingsweek in het algemeen was ik eigenlijk het onzekerst. We hadden nog een week vakantie voor de beoordelingen, waarin ik nog het een en ander gedaan had, maar ik had voor vele vakken het gevoel nog niet helemaal klaar te zijn. Of teminste, dat alles minder af was dan de voorgaande perioden.
Tijdens de beoordeling kwamen ook vooral punten naar voren die ik anders had kunnen doen.
Eigenlijk was hoe ik het had uitgewerkt, of net te klein of net te groot. Ik had de meeste bladen op A4 formaat geprint, met enkele wat kleiner of A3. Het zou dus eigenlijk juist heel intiem, een stuk kleiner 'moeten' zijn, of juist weer een stuk groter, zodat je het je zou overweldigen. Helaas had ik ook niet helemaal de mooiste plek (uitgekozen). Opzich kon ik mijn werk wel goed uitzetten, maar er goed omheen lopen, wat ook de bedoeling was, kon niet echt lekker. En voor het mooie stond het ook te laag. Ik had het gewoon op de grond uitgestalt, maar echt tot zijn recht kwam het niet. Jammer..maar zoveel tafels waren er helaas niet, want ik had er wel over nagedacht. Ook begon hij over de mogelijkheid om wat met licht te doen. Eventueel de beelden die ik had, zou ik met beamer kunnen tonen. Of dat ik kleine 'mensjes' zou kunnen maken, deze tussen het werk zetten en daar foto's van maken.
De kritiek die hij gaf snapte ik, en was ik het mee eens, maar eigenlijk had ik het gevoel dat ie er dus niet helemaal tevrede mee was. Maar uit het cijfer bleek wat anders. Want ik kreeg namelijk een 8! Niet iets wat ik dus verwacht had, maar ik was er natuurlijk wel blij mee, plus dat ik ook commentaar erbij heb gekregen waar ik eventueel verder mee zou kunnen, of in het vervolg op kan letten/aan denken.

*foto's volgen*

Illustratie: Werken naar de 3 eindillustraties

De rest van de periode bezig zijn met één en dezelfde songtekst.. Gelukkig heb ik er een waar ik de hele periode lang met plezier en genoeg inspiratie aan heb kunnen werken.
Ik wilde de achtergrond of de omgeving echt als sfeerbeelden hebben. En iedere keer moest er een gedaante in voor komen. Lastig in het begin, hoe wil ik het neerzetten, wat wil ik neerzetten enz.
In eerste instantie ben ik dus maar begonnen met de achtergronden, de sfeerbeelden. De meeste waar ik tevrede over was ontstonden door toeval. Ik werkte vooral met ecoline, oostindische inkt en acryl verf in combinatie met (veel) water. Van tevoren wist ik nooit precies wat het zou gaan  doen/wat het zou gaan worden, dus er zijn er meer mislukt dan gelukt, maar dat maakt niets uit.
Toen ik op een gegeven moment ook over de gedaante na moest denken, en hoe ik deze neer wilde zetten, liep ik tegen een probleem aan. Mijn achtergronden/beelden ontstonden dus vaak uit toeval, maar iedere keer wanneer ik een gedaante neer wilde zetten, deed het vaak niet helemaal zoals ik wou, waardoor ook meteen de achtergrond onbruikbaar was. Wat nu..want ik wist wat ik wilde, maar het materiaal werkte niet mee. Moest ik dan ander materiaal gebruiken of toch opzoek naar andere ideëen.
Nadat ik mijn werk en vooral ook mijn probleem had besproken, kwam mijn lerares met een goede oplossing, die eigenlijk best voor de hand lag, maar waar ik dus niet aan gedacht had. 'Je kunt de beelden ook appart maken, en dan inscannen en in photoshop over elkaar heen zetten, als één afbeelding.
Dat was voor mij gewoon de oplossing. Ik kon met mijn materiaal door blijven gaan en ik kon gewoon zo lang door blijven 'knoeien' tot ik de juiste beelden had.
Uiteindelijk had ik dus wel de juiste achergrondbeelden, maar de gedaantes bleven lastig. Op een gegeven moment had ik dan wel de 'juiste' gedaantes voor de 2e en 3e afbeelding, maar die eerste bleef lastig. Toch maar door blijven gaan, toch door blijven proberen en uiteindelijk, na nog meer bespreken ben ik ook uit de laatste gedaante gekomen.
Mijn afbeeldingen komen zijn A3 formaat geworden en ik plak ze waarschijnlijk op foamboard, omdat het nu simpele dunne printpapiertjes zijn.

2d Beeldonderzoek: dialoog tussen twee objecten

Een dialoog tussen twee objecten, dat is waar het de afgelopen periode vooral om ging.
Één bestaand obect, en één onherkenbaar object, waartussen dus een dialoog moest ontstaan.
Een behoorlijk lastige opdracht, en soms wist ik ook echt even niet zo goed hoe ik verder moest.
Één ding wist ik in ieder geval wel, ik zou het anders aanpakken dan de vorige periode. Niet wachten tot de docent zelf naar me toe kwam, omdat ik bang was dat ik het fout zou doen.
Nu probeerde ik zoveel als het kon, en vooral als ik merkte dat ik het even nodig had te zorgen dat ik even besproken werd en/of ik mee kon lopen met bespreken van andere.
Naarmate de besprekingen en de periode verstreek begreep ik steeds meer waar het om ging en hoe ik kritisch moest zijn. Ik wist beter hoe ik naar mijn werk moest kijken, en hoe ik er ook echt de tijd voor kon nemen.
Ik heb nu regelmatig gehad dat ik naar mijn werk keek en kon zien dat het het niet wat, en misschien kon ik alsnog niet helemaal krijgen wat ik wou, maar het verbeterde in ieder geval wel, gelukkig.

Beeld & Concept: naar saamhorigheid toe werken

Tijdens de lessen van Beeld en Concept zijn er een aantal omwentelingen geweest qua onderwerp/aspect waarop we ons wilde gaan concentreren. Uiteindelijk moetsen we iets hebben waarbij we de saamhorigheid het beste konden bereiken. En na met elkaar bespreken en overleggen zijn we tot het idee gekomen om een gemeenschappelijke vijand te creëeren voor de hele stad, voor de hele mensenheid. Wanneer mensen samen één vijand hebben, zijn ze sneller geneigd om met elkaar samen te werken.
Er is een onbekende vulkaan, waaruit veel as uit komt. Hierin blijkt een gevaarlijk gif te zitten. De mensen hebben geen idee wat allemaal kan veroorzaken, maar het blijkt wel dat verscheidene mensen griepverschijnselen krijgen en zelfs erger. Mensen gaan massaal maatregelingen nemen en zetten onderzoeken in. Er ontstaan volledige steden met instalaties en woon/werk omgevingen, waarin mensen dus gewoon in kunnen leven, maar in gezuiverde lucht, zonder gif.

Serieel Beeld: van gesprek naar beeld

Ondertussen hebben we langzaam de overstap gemaakt van enkel tekst naar beeld. We zijn zelfs al op het punt gekomen dat we de laatste les achter de rug hebben en ik nu dus ook echt aan een presentatie voor de beoordeling moet gaan denken.
Ik ben de afgelopen tijd vooral bezig geweest met de omwentelingen in gesprekken en de stiltes, de gaten die in de gesprekken vallen. In eerste instantie was het de bedoeling dat de stiltes een zijtak zouden zijn in mijn onderzoek, maar uiteindelijk ben ik daar de hele tijd mee bezig geweest. Er was genoeg bij de onderzoeken en eigenlijk teveel om het als zijtak te laten gelden. Ik heb hierbij dus zowel typografisch als met beeld gewerkt. En uiteindelijk is er vooral uitgekomen dat ik de typografische en de afbeeldingen meer samen moet voegen, omdat ze nog teveel van elkaar af stonden. Wat dat betrefd leek me dat een interessant aspect, dus dat wil ik zeker gaan doen. Tijdens één van de besprekingen is ook naar voren gekomen, omdat ik ook typografisch bezig ben, om naar media te kijken waarin teksten voor komen, zoals kranten, tijdschriften, boeken enz. Maar omdat ik dus ook naar een presentatie moet werken, ben ik daar ook hard over na aan het denken. Ik zit er misschien aan te denken om van mijn beelden een kunstenaarsboekje te maken. Dat het boekje eigenlijk een soort van verhaal, een soort gesprek is, met daarin de omwentelingen en de stiltes/gaten. De andere optie zou zijn om mijn beelden op een bepaalde manier aan de muur te hangen. Maar het moet dan niet op een normale manier, maar echt op een manier die samenhangt met het idee van gesprek/dialoog en eventueel mijn onderzoeksaspecten. Dus ik moet vooral nog even kijken wat haalbaar is en wat het interessantst is.

Illustratie: 3 illustraties bij een songtekst

Zelf één songtekst kiezen uit een archief van meer dan 1000 nummers, als liefhebber van muziek. Gelukkig heb ik wel een aantal favoriete artiesten/bands, dus was het alweer iets makkelijker. Maar dan moet je nog een goede songtekst vinden, waarbij je uiteindelijk 3 illustraties bij moet maken. Ik vond het belangrijk, dat ik het echt een mooi/leuk nummer vond, zodat ik er geen genoeg van zou krijgen als ik daar de rest van de periode mee bezig zou zijn.
Na een tijdje dubben en naar mogelijkheden te hebben gekeken, ben ik eruit gekomen;
Through hell van We are the Fallen. Een nummer dat vrijwel niemand kende, maar waar ik uren achter elkaar naar kan luisteren en het me niet gaat vervelen. Het is een wat duister nummer, maar ik zag er wel veel mogelijkheden in. Misschien wel teveel..dus ik ben nu vooral ook even bezig welke mogelijkheden er zijn..en hoe die uitpakken..en wat haalbaar is enz.
Maar ik denk wel dat ik eruit ga komen.

2d Beeldonderzoek: 2 elementen, 1 beeld

De laatste tijd zijn we wel weer 2d bezig geweest. We hadden een bestaand object, getekend naar waarneming, waarbij een ander element werd toegevoegd, die eigenlijk van zichzelf uit nog niets zijn. Maar door middel van de combinatie van de twee, onstaat er wel iets. Nog niet zozeer meteen een verhaald, een plaatje, maar wel een beeld.
Eigenlijk is dat ontzettend moeilijk..Je bent snel geneigd, dat als je twee elementen bij elkaar moet zetten, ze iets betekenen, het echt een duidelijke reden heeft, maar dat hoeft helemaal niet. Het moet vooral op intuïtie en gevoel. Goed kijken hoe iets werkt en wat voor iets je wil laten zien. Een spanning tussen de twee, verschillen, overeenkomsten enz.
In eerste instantie was ik bij het onderdeel van twee objecten samenvoegen, waavan één onherkenbaar, meer bezig met een sfeer toevoegen. Er was helemaal geen object, maar alleen een sfeer. Vandaar dat het niet echt lukte. Ik was dan ook blij toen we even mijn werk gingen bespreken, want ik kwam gewoon ook op punten, waarmee ik wel iets kon.

Beeld & Concept: samenbrengen van de mensen in de stad

Waar erger je je aan als je in de stad bent..ja zoveel..maar wat was nou daadwerkelijk een groot probleem, waar je echt iets aan wil gaan doen..
Wij hebben voor de integratie/segregatie in de stad gekozen. In vele steden leven meerdere soorten bevolkingsgroepen, maar allemaal appart van elkaar. Allemaal zien ze elkaar toch als een soort 'vijand' of 'concurentie'. Wij willen dus juist de mensen samenbrengen, ongeacht hoe je eruit ziet of hoe arm of rijk je bent. In eerste instantie zaten we te denken om iets multicultureels in de stad te maken. Dat leven eventueel gewoon kon zoals je wou (men schijnt toch een vijand nodig te hebben), maar in de stad, de winkels, scholen enz. waren allemaal voor alle rangen en standen door elkaar. De markt moest vernieuwd worden, waardoor dat verbeterd werd. Maar ook hadden we als oplossing dat iedereen een gezamelijke vijand moest hebben. Wanneer je een gezamelijke vijand hebt, brengt dat je bijeen.
Natuurrampen, armoede en ziekte kwamen aan bod. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om zelf een ziekte te creëren, die zich uiteindelijk over de hele wereld zou verspreiden en is afkomstig uit de as van een vulkaan. Dit zou dan uiteindelijk, door de gezamelijke vijand, de mensheid bij elkaar moeten brengen in de stad.

wat beelden bij de voorgaande stadia van onderzoek:

Serieel Beeld: dialogen research naar beelden

Even heel anders beginnen dan de volgende periode.  Ons begin punt was dialoog in beweging, met als eventuele afbakening, de stad.
In eerste instantie moesten we dan gesprekken opnemen/afluisteren, en daarnaast research doen wat we qua dat interessant vonden.
Ik ben me vooral gaan richten op de omwentelingen in gesprekken. Wat doen ze, waarvoor zijn ze, hoe komen ze enz.
Na eerst alleen theoretisch bezig te zijn geweest, mochten we nu ook met beelden werken.
Weer even meer, van hoe ik het gewend was, beeld maken.
In de beelden heb ik tot nu toe vooral de stiltes betrokken die in verband staan met de omwentelingen.

*beelden volgen nog*

2d Beeldonderzoek: 3d bij 2d

De eerste les van 2d in de derde periode al weer. Het was echter een andere les dan verwacht. Na wat kranten door hebben gekeken en hebben besproken, gingen we aan het werk. Maar niet in 2d, zoals je bij 2d zou verwachten, maar in 3d. We moesten woorden bedenken om met het materiaal dat we konden vinden konden maken. Een beetje verwarde opdracht in eerste instantie, maar uiteindelijk wel heel leuk.

We moesten in groepjes van ong. 3 gaan werken. Ons eerste woord was Hoera, en ons tweede woord Oog.

Assesment; Periode 1 en 2

Behoorlijk wat zenuwen voor de dag van het assesment. Mede of ik ook wel de goede selectie zou hebben die mijn verhaal goed genoeg kon onderbouwen.
Ik had mijn werk in eerste instantie nog te veel vak gericht neer gelegd. Ik vond het ook best lastig om  mijn werk goed neer te leggen. In mijn verhaal had verschillende punten van goed en slecht om op in te gaan, maar bepaalde werken liepen door meerdere punten, waardoor ik van bepaalde werken voor het mooie eigenlijk meerdere exemplaren zou moeten hebben om het overzichtelijk neer te leggen. Ik heb toen maar een keuze gemaakt, wat eigenlijk het belangrijkste was; het vele controle willen hebben en heel voorzichtig zijn, naar steeds losser en minder voorzichtig.
Het commentaar van de twee docenten die mij beoordeelde kwamen redelijk overeen met de punten die ik had opgeschreven/opgemerkt.
Ik hield het, vooral in het begin klein en heel voorzichtig. Ik was vooral resultaat gericht en mijn omgevingsgerichtheid leek wat klein. Ik heb werken die er niet bij hoorden, omdat ze een reactie zijn maar niets ondervragen. Er zat geen consequente vraag onder. Het lijkt alsof ik nu pas ben waar ik hoorde te zijn. Ook mijn beeld analyse was niet zo sterk ontwikkeld.
Bij 2D was mijn probleem het beste te zien. Serieel beeld was een sterke kant van mij, daar had ik wat meer van mogen laten zien.
Ik moet me de volgende periode vooral focussen op de onderliggende vragen.
Ergens gaat het goed, maar het ligt niet over de gehele breedte van de studie. Dingen die me ergens goed afgaan moet ik ook ergens anders toepassen, waar het wat minder gaat.
Ik keek nog veel vakgericht.
Ze vonden het wel goed dat ik bezig was met de omgevingsgerichtheid. Ze vonden alleen dat ik wel veel nadruk legde op wat niet goed ging, maar ze vonden mijn rede ervoor wel goed'(dat ik me daar het meest aan ergerde, meest gefrustreerd over was en dat ik daar de volgende periode echt hard aan wilde werken (vooral bij 2D)).
Wil voor vernieuwing vonden ze voldoende, maar het is nog niet altijd even goed zichbaar.
Ik moet meer lol hebben en geruststelling. Idee een beetje meer loslaten.
In mijn werk zagen ze gelukkig wel dat ik vooruit was gegaan, en in het gesprek was wel goed naar voren gekomen dat ik zelf zag wat mijn zwakke punten waren en hoe ik dat eventueel zou kunnen aanpakken.
Het was in ieder geval voldoende!

3D Beeldonderzoek: Beoordeling periode 2

En dan de laatste beoordeling van deze periode. Over het algemeen kreeg ik bij de lessen wel positieve kritiek, maar toch waren er wat twijfels voor de beoordeling. Ook zeker omdat bij deze periode van 3D veel in is gegaan op het verwoorden en benoemen van ons werk. Ik vind dat nog best lastig, en zat daar ook een beetje tegenop voor bij de beoordeling. Gelukkig viel het bij de beoordeling mee, al ging nog niet alles heel vloeiend om te benoemen en verwoorden.
Gelukkig was hij over mijn werk wel heel tevrede. In het begin vond hij het nog wel voorzichtig, en wat ingehouden, op  een manier van 'is het zo goed'. en ja, daar had hij gelijk in. Vooral bij 3D was ik in het begin onzeker en bleef ik tussen de lijntjes lopen. Tot dat ie op een gegeven moment zei dat het wat saai was. Ja, dat was het ook, ik bleef het zelfde doen en wilde volgens de regeltjes werken. Toen ben ik maar gewoon dingen gaan doen, niet meer perse met de woorden in mijn hoofd die er steeds bij het bespreken uitkwamen. Zo en zo kreeg ik er mee plezier in en voelde ik me vrijer om te doen wat ik wou. Ik kreeg langzaam de smaak te pakken en eigenlijk door juist naast en buiten de lijntjes te lopen werd mijn werk interressanter en leuker om te maken. En eigenlijk kwamen de elementen vanzelf steeds terug in mijn werk, zonder dat ik daar perse op lette.
Hij vond alleen dat ik niet zo onzeker moest zijn. Dat ik er gewoon mocht zijn, en dat ook mocht laten zien.
Cijfer: 8.

2D beeldonderzoek: Beoordeling periode 2

Voor deze beoordeling was ik eigenlijk behoorlijk zenuwachtig. Voor mijn gevoel kwam ik er eigenlijk te laat achter dat ik niet goed bezig was, waardoor ik niet effiecent meer kon werken/kijken naar mijn werk, omdat ik wilde proberen nog zoveel mogelijk eruit te halen wat erin zat. De kwantiteit ging dus uiteindelijk voor de kwaliteit.
Zo en zo merk ik bij 2D dat ik het nog wel lastig vind om mijn verbeelding erop los te laten. Of beter gezegd, om het op papier te krijgen. Ik heb in mijn hoofd genoeg zitten, maar ik moet leren om niet altijd maar met die 'beelden in mijn hoofd' te werken. En dus op een andere manier goede beelden zien te maken. Ook merk ik dat ik gewoon nog wel goed moet oefenen met het materiaal waarmee ik werk. Als ik dat ook meer onder de knie heb, dan denk ik dat dat ook een aandeel heeft in het maken van goede beelden.
Maargoed, mijn lerares was het met mee eens dat mijn start niet al te best was. Ze was wel blij dat ik op een gegeven moment door had dat ik 'niet goed' bezig was. Ze vond alleen ook dat mijn beeldend vermogen nog niet zo heel sterk was. Ja, daar had ze gelijk in. Zeker als ik om me heen keek, zag ik dat het bij mij zeker nog beter kon.
Er was dan ook twijfels tussen een 5 en 6..Dat kwam even hard aan..juist omdat ik wel wist wat ik fout had gedaan, maar doordat ik er eigenlijk toch nog te laat achter te kwam/ik het niet goed op kon lossen, was het toch eigenlijk nog niet voldoende. Uit eindelijk gaf ze me het voordeel van de twijfel, en gaf ze me een 6 ter motivatie. Als tip gaf ze me vooral, dat ik heel veel rond moest kijken, en ook gewoon echt op tijd aan de bel moest trekken bij leraren.

Cijfer: 6

 

Serieel Beeld: beoordeling periode 2

Eigenlijk hebben we bij dit vak toch wel heel iets anders gedaan dan bij de andere vakken. Niet zo zeer qua de manier van werken, maar wel qua materiaal/uiteindresultaat.
In deze periode hebben we alleen met film(beelden) en geluid gewerkt. De week voor de beoordeling moesten we eigenlijk al een 'montage in de steigers' hebben. Hierover was mijn lerares al best tevreden, maar had ze nog wel wat puntjes gezegd die ik eventueel aan zou kunnen passen. Dat heb ik voor het eindresultaat ook gedaan en nog even de puntjes op de 'i' gezet. Helaas sloeg het programma wat ik had gebruikt mijn filmpje op als een heel groot bestand, waardoor die niet vloeiend afspeelde op de computer op school. Gelukkig had een klasgenootje een laptop bij zich, die redelijk wat kon verdragen, waarop de beelden in ieder geval vloeiend liepen, maar helaas het geluid nog niet. Ik was nu dan ook zeer blij dat ik de les ervoor al zo goed als mijn montage had, en wist mijn lerares wel hoe die er ongeveer uitzag. Voor de volgende keer dus nog weer een les, om ook op school goed te controleren of alles het goed doet.
Gelukkig had dit geen effect op mijn cijfer, want ik had een dikke voldoende.

Cijfer: 8

Beoordeling Beeld en Concept Periode 2

Voor deze beoordeling was ik toch wel zenuwachtig, omdat ik wat 'klungelig begon naar mijn idee. Gelukkig was mijn leraar er toch tevreden over. Hij vond dat ik toch wel aardig wat gedaan had. Alleen hetgeen wat ik gedaan had, zou sterker kunnen. Mijn experimenten zouden wat extremer mogen. Hij zag wel dat de basisprincipes er waren, maar voor de rest was ik nog wat voorzichtig. Ook dacht hij dat mijn beeldanalyse wat minder was. Daar had/heeft hij ook wel gelijk in. Ik vind nog steeds wel lastig om te bepalen welk beeld nou goed is en welk niet. Gelukkig gaat dat wel beter dan in het begin, en begin ik door te krijgen hoe ik daarmee te werk moet gaan. Het is nog lastig, maar ik heb wel het gevoel dat ik er beter in wordt.

Uiteindelijk waren mijn zenuwen voor niets, want ik heb een mooie voldoende.

Cijfer: 7