Illustratie: Werken naar de 3 eindillustraties

De rest van de periode bezig zijn met één en dezelfde songtekst.. Gelukkig heb ik er een waar ik de hele periode lang met plezier en genoeg inspiratie aan heb kunnen werken.
Ik wilde de achtergrond of de omgeving echt als sfeerbeelden hebben. En iedere keer moest er een gedaante in voor komen. Lastig in het begin, hoe wil ik het neerzetten, wat wil ik neerzetten enz.
In eerste instantie ben ik dus maar begonnen met de achtergronden, de sfeerbeelden. De meeste waar ik tevrede over was ontstonden door toeval. Ik werkte vooral met ecoline, oostindische inkt en acryl verf in combinatie met (veel) water. Van tevoren wist ik nooit precies wat het zou gaan  doen/wat het zou gaan worden, dus er zijn er meer mislukt dan gelukt, maar dat maakt niets uit.
Toen ik op een gegeven moment ook over de gedaante na moest denken, en hoe ik deze neer wilde zetten, liep ik tegen een probleem aan. Mijn achtergronden/beelden ontstonden dus vaak uit toeval, maar iedere keer wanneer ik een gedaante neer wilde zetten, deed het vaak niet helemaal zoals ik wou, waardoor ook meteen de achtergrond onbruikbaar was. Wat nu..want ik wist wat ik wilde, maar het materiaal werkte niet mee. Moest ik dan ander materiaal gebruiken of toch opzoek naar andere ideëen.
Nadat ik mijn werk en vooral ook mijn probleem had besproken, kwam mijn lerares met een goede oplossing, die eigenlijk best voor de hand lag, maar waar ik dus niet aan gedacht had. 'Je kunt de beelden ook appart maken, en dan inscannen en in photoshop over elkaar heen zetten, als één afbeelding.
Dat was voor mij gewoon de oplossing. Ik kon met mijn materiaal door blijven gaan en ik kon gewoon zo lang door blijven 'knoeien' tot ik de juiste beelden had.
Uiteindelijk had ik dus wel de juiste achergrondbeelden, maar de gedaantes bleven lastig. Op een gegeven moment had ik dan wel de 'juiste' gedaantes voor de 2e en 3e afbeelding, maar die eerste bleef lastig. Toch maar door blijven gaan, toch door blijven proberen en uiteindelijk, na nog meer bespreken ben ik ook uit de laatste gedaante gekomen.
Mijn afbeeldingen komen zijn A3 formaat geworden en ik plak ze waarschijnlijk op foamboard, omdat het nu simpele dunne printpapiertjes zijn.

2d Beeldonderzoek: dialoog tussen twee objecten

Een dialoog tussen twee objecten, dat is waar het de afgelopen periode vooral om ging.
Één bestaand obect, en één onherkenbaar object, waartussen dus een dialoog moest ontstaan.
Een behoorlijk lastige opdracht, en soms wist ik ook echt even niet zo goed hoe ik verder moest.
Één ding wist ik in ieder geval wel, ik zou het anders aanpakken dan de vorige periode. Niet wachten tot de docent zelf naar me toe kwam, omdat ik bang was dat ik het fout zou doen.
Nu probeerde ik zoveel als het kon, en vooral als ik merkte dat ik het even nodig had te zorgen dat ik even besproken werd en/of ik mee kon lopen met bespreken van andere.
Naarmate de besprekingen en de periode verstreek begreep ik steeds meer waar het om ging en hoe ik kritisch moest zijn. Ik wist beter hoe ik naar mijn werk moest kijken, en hoe ik er ook echt de tijd voor kon nemen.
Ik heb nu regelmatig gehad dat ik naar mijn werk keek en kon zien dat het het niet wat, en misschien kon ik alsnog niet helemaal krijgen wat ik wou, maar het verbeterde in ieder geval wel, gelukkig.

Beeld & Concept: naar saamhorigheid toe werken

Tijdens de lessen van Beeld en Concept zijn er een aantal omwentelingen geweest qua onderwerp/aspect waarop we ons wilde gaan concentreren. Uiteindelijk moetsen we iets hebben waarbij we de saamhorigheid het beste konden bereiken. En na met elkaar bespreken en overleggen zijn we tot het idee gekomen om een gemeenschappelijke vijand te creëeren voor de hele stad, voor de hele mensenheid. Wanneer mensen samen één vijand hebben, zijn ze sneller geneigd om met elkaar samen te werken.
Er is een onbekende vulkaan, waaruit veel as uit komt. Hierin blijkt een gevaarlijk gif te zitten. De mensen hebben geen idee wat allemaal kan veroorzaken, maar het blijkt wel dat verscheidene mensen griepverschijnselen krijgen en zelfs erger. Mensen gaan massaal maatregelingen nemen en zetten onderzoeken in. Er ontstaan volledige steden met instalaties en woon/werk omgevingen, waarin mensen dus gewoon in kunnen leven, maar in gezuiverde lucht, zonder gif.

Serieel Beeld: van gesprek naar beeld

Ondertussen hebben we langzaam de overstap gemaakt van enkel tekst naar beeld. We zijn zelfs al op het punt gekomen dat we de laatste les achter de rug hebben en ik nu dus ook echt aan een presentatie voor de beoordeling moet gaan denken.
Ik ben de afgelopen tijd vooral bezig geweest met de omwentelingen in gesprekken en de stiltes, de gaten die in de gesprekken vallen. In eerste instantie was het de bedoeling dat de stiltes een zijtak zouden zijn in mijn onderzoek, maar uiteindelijk ben ik daar de hele tijd mee bezig geweest. Er was genoeg bij de onderzoeken en eigenlijk teveel om het als zijtak te laten gelden. Ik heb hierbij dus zowel typografisch als met beeld gewerkt. En uiteindelijk is er vooral uitgekomen dat ik de typografische en de afbeeldingen meer samen moet voegen, omdat ze nog teveel van elkaar af stonden. Wat dat betrefd leek me dat een interessant aspect, dus dat wil ik zeker gaan doen. Tijdens één van de besprekingen is ook naar voren gekomen, omdat ik ook typografisch bezig ben, om naar media te kijken waarin teksten voor komen, zoals kranten, tijdschriften, boeken enz. Maar omdat ik dus ook naar een presentatie moet werken, ben ik daar ook hard over na aan het denken. Ik zit er misschien aan te denken om van mijn beelden een kunstenaarsboekje te maken. Dat het boekje eigenlijk een soort van verhaal, een soort gesprek is, met daarin de omwentelingen en de stiltes/gaten. De andere optie zou zijn om mijn beelden op een bepaalde manier aan de muur te hangen. Maar het moet dan niet op een normale manier, maar echt op een manier die samenhangt met het idee van gesprek/dialoog en eventueel mijn onderzoeksaspecten. Dus ik moet vooral nog even kijken wat haalbaar is en wat het interessantst is.